خشم هرگز پاسخ

به من مادر همیشه مادر و پدر همیشه پدر است. آن ادب را به مراجعه به آنها به عنوان هر چیز دیگری مانند نام خود و در طول زمان من شروع به دیدن آنها را به عنوان تنها مادر و پدر است. من از دست رفته توانایی دیدن آنها را به عنوان افرادی که زندگی خود را قبل از آنها به پدر و مادر است. من متوجه شدم من واقعا هرگز می دانستم که آنها در همه و ساخته شده است که من عصبانی است.

عصبانی بودم مامان برای رفتن هرگز به انجمن اولیا و مربیان جلسات امتناع از رفتن دیدن من در تکمیل پروژه های مدرسه به خانه باز و نه دانستن چگونه برای نوشتن یک غیبت نامه برای مدرسه هر زمان که من مریض شدم. من متنفر بودم که تا زمانی که من می توانم به یاد داشته باشید مادر من پرهیاهو و حاضر به نظر می رسد در هر عکس و هر زمان که من در زمان یک پیش بینی نشده عکس از او را بحال خود برگشتن و تقاضای حذف آن را بلافاصله.

کور خشم من در حال رشد کردن من فراموش کردم که مامان نیست فقط مادر. مادر نیز یک دختر مثل من — او یک بار در زمان اولین مراحل پس از 2 سال یک بار یک نوجوان ساده و بی تکلف کنجکاو در مورد جهان است. او یک دختر است که حتی نمی تواند رفتن به مراسم تشییع جنازه پدر خود در کره جنوبی هنگامی که او گذشت چند سال پیش با توجه به نامشخص وضعیت مهاجرت در ایالات متحده است. من را فراموش کرده است که مثل من و مادر و یک خواهر کوچکتر که نه تا به حال او را خواهر و برادر’ شانه به لاغر در طول زمان استرس عاطفی و روانی برای بیش از 20 سال است.

مامان همیشه می گفت او تنها بود حتی اگر من می تواند نشسته سمت راست در کنار او. این استفاده می شود به من خیلی عصبانی چون من هستم و من انتظار داشتم که با من خواهد بود به اندازه کافی برای او. چیزی که من نمی دانستم این بود که آنچه که او از دست رفته بود که یک پدر و یک خواهر و یک فرد دیگر از مادر. در این معنا, من نمی دانم هر چیزی در مورد این فرد بود که یک بار یک دختر جوان از یک مدرسه, دانش آموز یک زن جوان و تازه داماد. من نمی دانم وقتی که او در سن و سال من آنچه او را نگه داشته تا در شب آنچه مورد علاقه او حرکت رقص بودند چه peeves حیوان خانگی شد, آنچه در جهان بینی او شد.

عصبانی بودم پدر و هرگز برای بودن در خانه. به عنوان یک مهاجر, او تا به حال یک زمان سخت پیدا کردن یک محل به محل کار است که اجازه می دهد او را به ارائه به اندازه کافی برای خانواده ما به عنوان مادر من قادر به کار. او نمی تواند پیدا کردن کار در ایالات متحده به طوری که او تا به حال به کار در یک کشور دیگر در حالی که مادر مطرح برادر من و من در ایالات متحده است. آن را گواتمالا و سپس نیکاراگوئه و سپس کره و در حال حاضر در ویتنام است. من همیشه احساس خجالت گفتن مردم که بابا نیست با ما زندگی می کنند, بنابراین من همیشه می گویند او در یک سفر کسب و کار. او به خانه می آید چند روز از سال, اما آن را هرگز به اندازه کافی و یا در زمان مناسب. او از دست رفته بیشتر از تولد از او شده است وجود دارد برای او نمی تواند ببینید من راه رفتن در سراسر مرحله در فارغ التحصیلی دبیرستان و نبود به من کمک کند حرکت می کند در زمانی که من آمد به دانشگاه برکلی در سال گذشته است.

کوتاه اندیش و خشم و احساس من نسبت به پدر در حالی که رشد غیر قابل مقایسه است به غم و اندوه او باید احساس. من نمی دانستم چه مقدار از آن را به او صدمه دیده است که به رشد کودکان از طریق عکس هایی که مادر او را فرستاده. آن صدمه دیده است او را قربانی اهداف خود و رویاهای برای خانواده ما به طور مداوم نیاز به کار در سراسر ساعت. او کار می کند به طوری که او حتی زمان غذا خوردن یا خواب بسیاری از زمان, اما او هنوز هم باعث می شود مطمئن شوید که به طور کامل خواندن هر مقاله من نوشته شده است به صورت روزانه در کالیفرنیا به عنوان من مطمئن هستم که او را به خواندن این یکی.

بابا من متاسفم من همیشه از شما خواسته برای بسیار و به شما داد ، من متاسفم من همیشه نسبت به شما پدران دیگر خریداری شده که فرزندان خود را بهتر از همه چیز, نشان دادن عشق خود را از طریق اموال مادی زمانی که من می دانستم که چقدر سخت کار می کردند و به ارائه برای خانواده ما است. من متاسفم گذشت زمان خیلی سریع و من قادر به رشد تا قبل از اینکه چشم خود را.

پدر و مادر من متاسفم. من هرگز نمی دانستند که چگونه بد شما صدمه زدن شد, چگونه خستگی شما باید. من درک نمی کنند که این خشم آمد از محل غم و اندوه, غم و اندوه برای مبارزات شما را از طریق رفت به مطمئن شوید که فرزندان خود را به حال احتمال افزایش فوق سنگین ابر است که شما مجبور به زندگی می کنند. با تشکر از شما برای دادن به من این فرصت را به انجام آنچه شما نمی تواند انجام دهد. من زندگی می کنند نه تنها برای خودم بلکه برای ما گذشته و آینده است. من دوباره فرصت است که پژمرده دور با مبارزات خود را. من زندگی می کنند به طور کامل برای خانواده ما است.

“خاموش ضرب و شتم” ستون نوشته شده توسط روزانه کال کارکنان تا ترم تابستان به طور منظم به نظر نویسندگان انتخاب شده اند. تماس با افکار میز در [email protected] و یا به دنبال ما در توییتر @dailycalopinion.

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>