شما گرفتن بیشتر مگس را با عسل

پس از بحث در مورد آخرین مقاله من جزئیات نمایشی allyship که اتفاق می افتد در رسانه های اجتماعی ویرایشگر من به من گفت که در حالی که من مطلب دقیق و جالب این بود که رو به جلو به عنوان او تا به حال انتظار می رود. در اینجا ما در میان ناآرامی های مدنی که در آن من صرف روز من به طور مداوم نوشتن و جزئیات بی عدالتی است که من و بسیاری دیگر به عنوان زنان سیاه در امریکا, اما زمانی که آن را آمد به دانشگاه من نیاز به ویرایشگر من به من اطمینان تر. این ساخته شده من تعجب می کنم که چرا من تا به حال انجام می شود بنابراین در وهله اول.

برای کمک به من منعکس من اینجا نشسته خواندن گذشته “کال در رنگ” مقالات است. در حالی که من قصد ندارم به ابطال این نویسندگان با تجربه و نه اخراج آنها بسیار معتبر ادعا می کند من متوجه شده است که هر یک از سمت چپ من احساس احساس من پس از خواندن اولین مقاله من: هیچ کس آدرس فیل در اتاق است. من را دریافت نمی اشتباه: هر قطعه مهم و معتبر زبان به تجربیات فردی است که شایستگی این را شنیده ام. من نه گفتن به هر کسی و چگونه آنها باید احساس کنند و یا چگونه برای رسیدگی به این مشکلات و بی عدالتی که بر مردم رنگ در امریکا است.

اما گذشته ستون باید عناوینی همچون “مدل اقلیت” و “دریافت که کلاه و لباس شب” — اما نمی نشانی قلب از این مسائل است. چه هستند که ما واقعا گفت ؟ از آن زمان به اجازه از حسن نیت ارائه میدهد از نوشتن ولرم/وزش قطعات. آنها قند با پوشش خوب و خوش طعم بود. پاراگراف همه باید دقت گردد زبان نیست که گام در هر پا و آنها را عقب نگه هسته ای از تجارب ما به جا به انتشار وضعیت موجود از موسسات مانند UC برکلی. ما با تأمل در آنچه که ما می توانید انجام دهید برای رسیدگی به مشکلات ما بدون پرداختن به ملال انگیز سابقه در زیر آنها را.

چرا ما به عنوان دانش آموزان از رنگ انجام این کار ؟ ما با حضور در یکی از مهمترین و ظاهرا لیبرال دانشگاههای کشور و در عین حال خودمان را محدود به بیان تنها آنچه را “قابل قبول است.” ما داستان است که ما می دانیم به امن و به راحتی دریافت: ما محکوم کلیشه های نژادی توصیف مبارزه بودن POC در نور و دانشگاه بیان چگونه ما آموخته ام عشق به خود است. ما نوشتن کالج, مقالات که بهره برداری ما از دستاوردها و تروما در بازگشت آنها را به تنها قبول درصد کوچکی از ما کمتر جوامع است. ما با نوشتن در روزنامه ستون ایجاد شده به ویژه که وجود دارد در واقع دیدگاه دیگر علاوه بر کسانی که از اکثریت. در عین حال هنوز هم ما را به در نظر گرفتن آنچه که آنها می خواهند بشنوند.

ما هرگز ذکر است عدم پاسخگویی. ما همین حالا تماس UC سیستم برای آن قبر مداوم و بی اعتنایی. چرا ما باید به طور مداوم ناراحت کننده رفتن به بسیاری از اکثریت سفید کلاس ؟ چرا ما مجبور به نشستن در ساختمان های نام برده صاحبان ؟ چرا باید ما راه رفتن گذشته ردیف از اتومبیل های پلیس برای رسیدن به دانشگاه ؟ این سیستم gatekeep دانشگاه به امید ارعاب کسانی که در پردیس و آنها کور ما را به بی عدالتی چون ما “به اندازه کافی خوش شانس” پذیرفته شود.

تجارب انزوا نژادپرستی و ناآرامی در دانشگاهها و سایر موسسات کاملا منعکس کننده چگونه این موسسات طراحی شده بودند; این تجربیات نیست چرا که ما نمی تواند “پیدا کردن جایی که ما در جا” به اندازه کافی سریع. چه اتفاقی می افتد است که به سادگی در نتیجه مردم كليشه اي و زندگی ما را نمی خواهد به طور ناگهانی بهتر است هنگامی که ما دریافت می کنیم ما مدرک معتبر. این مشکلی است که ما به عنوان دانش آموزان سیاه پوست هستند نهادی و سیستمیک.

ما در مورد تجربه ما با نژاد پرستی در هر ستون اما همین حالا تماس بگیرید از سیستم های که ایجاد این آسیب برساند. ما همین حالا تماس بگیرید چگونه آنها تداوم مضر اجماع است که ما درد موقتی است و برطرف شدن است — اگر تنها ما کار سخت به اندازه کافی دریافت بیش از ما imposter سندرم چشم پوشی از چند بد مردم که می گویند همه چیز بد و استقامت ما می توانید بارهای از پول برای بلند کردن خودمان از مشکلات ما است.

مدیران و کسانی که در قدرت در تعداد دانش آموزان به حاشیه رانده شده و تنها پرداختن به سطح و ابراز تنها سطحی انتقادات در امیدوار است که هیچ کار واقعی تا به حال به انجام. آنها با تکیه بر سکوت ما به حفظ وضع موجود از مکان هایی مانند برکلی و بدون در نظر گرفتن هر گونه واقعا عمل رادیکال.

با نگاهی به گذشته متوجه شدم که در حالی که نوشتن اولین مقاله من نگه داشته و ناخودآگاه رقیق پیام من بر اساس آنچه که من فکر می کردم مردم می خواستند و یا انتظار می رود به جزئیات در یک روزانه کال ستون. من موضوعات اجتناب و یا استفاده نیمپز کردن با آب گرم زبان — هر دو در اینجا در روزنامه و در مقالات برای کلاس — در مورد مسائل است که به طور سیستماتیک مردم محروم از رنگ. من فکر می کنم که خود را در معرض میزان یک مشکل عمده و به صداقت, من خسته هستم.

من می خواستم برای نوشتن “کال در رنگ” برای ایجاد واقعی گفت و گو در آنچه در آن در واقع به معنی یک زن سیاه و سفید در برکلی و انجام این کار نیاز به نیایش ناراحت کننده رادیکال موضوعاتی که من را نادیده بگیرد و یا عسل-کت برای جلوگیری از خوانندگان ناراحتی.

اگر برکلی واقعا می خواهد برای قرار دادن در کار برای تبدیل شدن به محل آن ادعا می شود آن شروع خواهد شد با پرداختن به این سیستمیک غفلت از دانش آموزان از رنگ. به مراتب بیشتر از 3.5 درصد از UC برکلی دانشجویان باید سیاه و سفید. دولت باید برای بالا بردن Black voices — در همه ما صحت و تشویق سیستماتیک تغییر است که به ما اجازه می دهد آزادانه و نوشتن که ما که هستیم.

Savon Bardell می نویسد: دوشنبه ستون در تجربه بودن یک دانشجو در دانشگاه برکلی است. او تماس بگیرید در [email protected]

tinyurlis.gdclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>