هنر در دیدار فعالیت: چگونه تونی موریسون ‘جاز’ آواز می خواند برای رادیکال همدلی

داستان ممکن است تصور اما اغلب قطاری چه بیشتر واقعی است. من احساس می کنم ادبیات دارای یک قدرت منحصر به فرد برای روشن کردن جنبه از تجربه انسانی است که اشکال دیگر رسانه ها نیست: آن است که چگونه من به ارمغان آورد نزدیک به روایات هستند که جدا از خود من است.

در حال حاضر در این لحظه از زندگی ماده حرکت و فعالیت است بخصوص در پی مرگ جورج فلوید مه 25. من پیدا کردم خودم را تبدیل به رمان به دور از درک من از مرگ او به خشونت پلیس در این کشور دیگر نژادی و بی عدالتی ریشه دوانده در حال حاضر ما و بیشتر تا حد زیادی از آمریکایی های آفریقایی تبار را تجربه کنند.

به عنوان یک فرد سفید, من فکر می کنم در مورد جایگاه من در تمام این. آن را در مورد من و در عین حال بسیار مورد من. چه چیزی می دانید ؟ چه احساس می کنید ؟ چه باید بکنید ؟

من یادگیری که به راستی مطلع تلاش های درگیر دو قسم است. وجود واقعی حقایق را یاد بگیرند اما نیز وجود دارد که بیشتر ذهنی حقایق را در. خواندن کمک می کند تا من با دومی.

که می شود گفت, Toni Morrison بازی های برگزار شده است بسیار غنی نقش در چگونه من تحصیل خودم در نژاد پرستی و تاریخ سیاه. اخیرا من خواندن رمان او “جاز” منتشر شده در سال 1992.

مجموعه در دهه 1920 هارلمطرح تاب, تبدیل و غواصی عمیق به زندگی در درجه اول شخصیت های سیاه در سراسر متحده و نسل است. داستان های خود انسان هستند. داستان های خود را در حال تاریخ ما است. داستان های خود را تشکیل بنیاد کشور و اقتصاد است که آمریکای امروز است. رسانه های جریان اصلی و گفتمان نیست آیا این عدالت است.

“جاز” هم راستا با آن ملودیک عنوان در آن لحظات صلح اما اینها بدون خشونت است که به مرکزی برای طرح آن. به عنوان یک مکانیک از داستان این خشونت نمی تواند منجر شما به مفروضات در مورد شخصیت. خشونت است درک شود و این کار طول می کشد. در واقع صفحات 229 ارزش و سپس برخی از.

در آن زمان من به پایان رسید و اولین صفحه من در حال حاضر می خواهم به عنوان خوانده شده که جو ردیابی امر با کشته و ا د, 18 سال, پیر زن سفید و بنفش ردیابی چاقو ا د’ در مراسم تشییع جنازه او با چاقو. و این فقط یک طعم و مزه واقعا از این مشکل به امدن.

موریسون می نویسد خشونت بلکه با خشونت است. کلمات او انداخت من بین دهه ها و شخصیت های, اما این متلاشی حساب به من اجازه داد به طور فزاینده ای درک نسل جنجال و هیاهو. چه چیزی باعث “جاز” قدرتمند است که آمیزه ای است از آنچه که نمی توان unfelt.

مانند نومیدی از زمانی که بنفش و مادرش رز عزیز در حال زندگی در یک کلبه تنها با بامیه, لوبیا خشک, انواع توت ها و سنجاب ها غذا. یا غم از زمانی که جو خود را می اندازد به یک پرچین چرا که او می شنود “قراضه از آهنگ” از کسی که به او معتقد است طولانی از دست رفته مادر, به عنوان او را از عذاب خود گذشته و برای همیشه تثبیت شده در پیدا کردن او را.

جالب است که حرف از “جاز” حفظ فضل خاص با وجود خشونت آنها درگیر شود. این یابم نام مانند Felice بنفش و رز عزیز آشکار خود را — اگر چه در ابتدا مضحک به نظر می رسد. موریسون در اینجا صنایع دستی likability و من اغلب خودم را ریشه های شخصیت ها برای رسیدن به حل و فصل آنها سزاوار است.

شاید آنچه که من به معنای این است که وجود تنفس یک هماهنگی خاصی در طول مبارزات و پیروزی خود را. یک هماهنگی است که دشوار است به توضیح اما من می خواهم مبادرت به تماس با آن موسیقی جاز.

برای مثال در اوایل عبور بنفش و جو در یک قطار به نیویورک است. به عنوان آنها را وارد کنید, شمال, پرده جدا رنگی مردم را از دیگر شام, عقب کشیده. این دو شروع به رقص “آهنگ های خود را کنترل پا” و چشم به “شهر که رقصید با آنها.”

این جاز متورم دوباره در یک فصل بسته شدن. زنان شیر پاشنه خود را در پیاده رو خیابان ها و بازی ابزار خود را بر روی پشت بام ها. موسیقی سیل گوش و ریه ها و قلب سیاه این زندگی شهری. جاز موسیقی فضا به سادگی به آن قافیه پالس از فرهنگ و تاریخ است.

من به پایان رسید و کتاب و سپس ارزیابی این یادداشت از سال 2020 است. چشم انداز سیاسی است و تاب اعتراض گفتگو و احساسات است. اما من احساس می کنم بیشتر مجهز برای چگونه به وجود, در این چشم انداز به دلیل موریسون کلمات.

به خاطر دارم در رمان زمانی که Felice در یک مهمانی با ا د ، Felice مورد آزار و اذیت برای رنگ پوست او و ا د می ایستد تا برای او. مبارزه با آنها مبارزه با هم. و Felice به خودش فکر می کند “این احساس خوب است.”

این لحظه در میان دیگران اعتصاب وتر از امید در من.

موریسون به من استعداد دانش و تعمیق من همدلی است. او اجرا چگونه جهان را می جسته جسته برق زدن اگر شما نمی دانید که وجود دارد. و به عنوان مثل آنچه من می دانم از خروش ’20s بازنویسی شده است.

ادبیات من است به معنی خواندن و سپس احساس می کنید و سپس عمل می کنند. “جاز” ممکن است پشت در قفسه کتاب من, اما آن را به من نشان داده لبه های تیز از خشونت و خطوط نرم هماهنگی — که نمی خواهد من را ترک کند. من یک شخصیت اما من هنوز برای شرکت در پیشرفت داستان رو به جلو است.

تماس با کاترین کمپ در [email protected].

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>