رقص رویاها در سان فرانسیسکو باله جشن امیدوار کننده رقص است، ادای احترام به سان فرانسیسکو

اگرچه COVID-19 هنر زنده را به روش های ویرانگر محدود کرده است، اما عملاً باله سان فرانسیسکو را از آوردن خلاقیت و امید بسیار مورد نیاز به جهان متوقف نکرده است. Benjamin Millepied, آخرین پروژه SF Ballet به کارگردانی بنجامین میلپید یک فیلم کوتاه شش دقیقه ای با عنوان “رقص رویاها” است. فیلم به عنوان یک تبرک به سان فرانسیسکو، کاوش زیبایی اتصال در طول یک زمان پر از ترس و انزوا.

تنظیم موسیقی از فیلم “سرگیجه” که بر اساس “سرگیجه” نوشته آلفرد هیچکاک است، این فیلم دو تکنوازی و دو رقص پاس دو دیو را در نقاط پنج گانه شهر به نمایش می آورد. با رقص نفس گیر و تصاویری خیره کننده، “رقص رویاها” با ظرافت قدرت رقص را به عنوان وسیله ای برای بالا بردن و الهام بخش در کنار شهر زیبا و در عین حال از بین بردن سان فرانسیسکو در طول همه گیر COVID-19 نمایش می دهد.

فیلم با ملودی پرقدرت ی خالی از سکنه ی برنارد هرمان به اجرا درآوردن ارکستر باله ی SF باز می شود. این موسیقی جذاب مکمل حرکات زرق و برق دار رقصنده اصلی جوزف والش به عنوان او تبدیل و جهش در سان فرانسیسکو هنر موسسه. والش با اجرای بی زحمت خود از رقص پیچیده، صحنه را برای بقیه فیلم به طور خیره کننده ای تنظیم می کند. این صحنه باز کاملا ً دلربا است، و بینندگان را با هنرمندی و سینمانگاری برجسته اش درگیر می کند. عکس های روشن رنگی از منطقه خلیج روشن فیلم، جشن زیبایی سان فرانسیسکو حتی بدون شلوغی معمول. 

به عنوان “رقص رویاها” انتقال به اولین pas de deux خود، بینندگان از این عکس های روشن و بر شهر به منظره تاریک تر، مه آلود از سان فرانسیسکو در کنار پل گلدن گیت منتقل می شود. با وجود این نورپردازی ملانکولیک، پل با امید از مه به اوج می رسه، چیزی که هر دو رقصنده، الن رز هومل و دانیل دیویسون-اولیویرا، از آن تجمیس می کنند. رقص نفس گیر در این بخش، تجمل فیلم را به عنوان دو رقصنده در ارتباط فیزیکی خود را از بین می بره، چیزی که بشریت در بیداری همه گیر استطاعت نشده است.

ارزش ارتباط فیزیکی و عاطفی به طور موضوعی در تمام طول کل فیلم تعبیه شده است؛ این که آیا “رقص رویاها” مراکز در انفرادی و یا دوئت، رقص به نظر می رسد همیشه به اهمیت اتصال به محیط اطراف خود اشاره. در معماری و موسیقی زیبا از شهر، هر رقصنده به نظر می رسد برای آشکار کردن ارتباط صمیمانه خود را به سان فرانسیسکو به عنوان آنها استفاده از فضای اجرا. رقصندگان با لباس های روزمره و گاه به گاه، خودجوش و راحتی را برای اجرای خود به ارمغان می آورد، و به مخاطبان یادآوری می کند که خلاقیت و عملکرد را حتی در شرایط فعلی در آغوش بگیرند.

SF باله امید را در حالی که تجربه رقص را از طریق این رسانه به ارمغان می آورد, اجازه می دهد رقصندگان خود را به آزادانه با شهر و جامعه خود را در سراسر فیلم ارتباط برقرار. رقص و سینماتوگرافی منعکس کننده این طبیعت آزاد، امیدوار کننده با تک نوازی انجام شده توسط رقصنده اصلی فرانسیس چونگ. در حالی که او در کنار دریا از Sausalito کاوش, فیلم برجسته مناظر خیره کننده پشت سر او در حالی که حفظ تمرکز ثابت بر روی سیالیت رضایت بخش و قدرت حرکات او.

صحنه نهایی فیلم، یک pas de deux با مدیسون کیسلر و بنجامین فريمانتل، واقعاً به بررسی هدف و زیبایی سازگار «رقص رویاها» می پرداخت. در یکی از نقاط یاد شده سان فرانسیسکو، کاخ هنرهای زیبا، دو رقصنده جهش و سر خوردن در اطراف یکدیگر، تلاش برای اتصال فیزیکی با وجود یک نیروی دیده نشده است که به نظر می رسد آنها را از هم جدا. این رقص صمیمی به بررسی ارتباط قابل تعمق این دو به عنوان آنها با یکدیگر و محیط سرو خود را درگیر, همیشه مجبور به جدا.

احاطه شده توسط ظرافت محل, این رقص نهایی به عنوان یک یادآوری عاطفی در عین حال امیدوار کننده است که احساسات انزوا ما در حال حاضر چهره در نهایت با توانایی اتصال دوباره و جشن هنر زنده در سان فرانسیسکو یک بار دیگر مواجه شد. رقص رویاها رقصنده های باله SF را به زیبایی سان فرانسیسکو بازمی بندد. این قدرت در بالا بردن و الهام بخش جامعه خود را به حرکت رو به جلو، استقبال زیبایی رقص با وجود محدودیت های این زمان پیدا می کند.

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de

ایندکسر

دیدگاهتان را بنویسید

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik android rat duşakabin fiyatları hack forum fethiye escort bayan escort - vip elit escort mobil ödeme bozdurmahtml nullednulled themesKamagrageciktirici hapVan EscortPendik Eve Gelen Escortkadıköy eskortinstagram not sözleriMobil Ödeme Bozdurmarekorbetgenco bahisdeneme bonusu veren siteler